سخن سردبیر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

 
                                                                           به نام خدا
در سخن سردبیر این شماره به این نکته‏ی مهم اشاره می‏کنیم که صرف انتشار مقاله به‌ خودی­ِ خود به نظر می‏رسد اهمیت چندانی ندارد و لزوماً به پیشرفت‌های علمی در حوزه‌ی آموزشکاوی زبان فارسی منجر نمی­گردد. شاید بتوان گفت تعداد مقالات در این دانش یا هر دانش دیگری آن چنان که باید و شاید از اهمیت چندانی برخوردار نیست، بلکه آن چه مهم می­نماید تأثیرگذاری مقاله بر علم آموزشکاوی زبان فارسی و پژوهش‌های در حال انجام آن است. امکان دارد نویسنده­ای ده‌ها مقاله در سال منتشر نماید که ارزش علمی خاصی نداشته باشند. اما پژوهشگری دیگر، یک مقاله یا مقالات اندکی را به چاپ رساند که گره‌ بزرگی را از حوزه‏ی دانش آموزشکاوی زبان فارسی بگشاید یا مورد توجه متخصصان این حوزه یا علوم دیگری قرار گیرد. در این صورت، شمار ارجاعات به مقاله می­تواند یکی از مهمترین عوامل برای ارزشمند بودن یک مقاله باشد.
 شایسته است با برنامه­ریزی‌های کوتاه­مدت و بلندمدت دست‏اندرکاران این حوزه، پژوهش‌های متخصصان ما به ‌چنان سطح علمی‌ای برسد که آموزشکاوان زبان‌های دیگر –علاوه بر آموزشکاوان زبان فارسی- نیز در کارهای علمی خویش به تحقیقات حوزه‌ی آموزشکاوی زبان فارسی مراجعه نمایند. شاید روزی تحقیقات متخصصان حوزه­ی آموزشکاوی زبان‌ فارسی دارای چنان اهمیتی گردند که هسته­ی تحقیقات دیگر کارشناسان و آغازگر مسیرهای تحقیقاتی تازه‌ای در آموزشکاوی سایر زبان‌ها شود. بدین ترتیب، متخصصان کشورمان در این حوزه­ نیز در سطح بین‌المللی می­توانند به‌عنوان دانشمندان برجسته و صاحب­نظر شناخته گردند.
پس به امید روزی که دستاوردهای حاصل از پژوهش‌هایمان در سطح جهانی انعکاس یابند و سرچشمه­ی ارجاعات بی‌شمار سایر مقالات حوزه­ی آموزشکاوی زبان‌ها در نشریات بین‌المللی گردند.
    
                                                                         امیررضا وکیلی فرد
                                                             آموزشکاو زبان فارسی و سردبیر پژوهش‏نامه

عنوان مقاله [English]

Message from the Editor-in-Chief

چکیده [English]

                                                               In the name of God
 
 
My dear friends and valued readers
 
In this volume, the note is about the fact that it seems publishing articles, per se, is not important and necessarily does not lead to scientific developments in the Persian language didactics. Probably, we can say that the number of articles in this or any other field of study is not very important, but the important factor is the influence of those articles on Persian language didactics and in progress researches. A researcher might publish many articles yearly which do not have any special value. While another researcher might publish just an article or a few articles which can be a solution for Persian language didactics' problems or attract attention of scholars of this field or the other fields of study.
Therefore, it is appropriate for our scholars and researchers to use short and long-term programs in order to develop Persian language didactics to a scientific level in a way that other language researchers –other than Persian language- refer to Persian language researches for their scientific studies. We hope that scientific researches in Persian language didactics can be considered as a base for the researches of the other researchers and experts and be a commence for new researches in other languages' didactics. Consequently, our country's experts in Persian language didactics can be seen as prominent and specialist scholars at international level. We are hopeful that the result of our achievements in researches can be mirrored in global level and be considered as a main source for countless references of the articles published internationally.
  
                                                               Amirreza Vakilifard
                                                                 Editor-in-Chief