احمدوند، ا. (1389). تجزیه و تحلیل خطاهای نوشتاری فارسیآموزان آلمانیزبان سطح مقدماتی. رسالهی کارشناسی ارشد. تهران: دانشگاه شهید بهشتی.
افراشی، آ. (1386). ساخت زبان فارسی. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی (سمت).
پنبهچی، ح. (1376). دستور جامع زبان آلمانی. تهران: نشر دنیای نو.
دلاور، ع. (1381). مبانی نظری و علمی پژوهش در علوم انسانی و اجتماعی (چاپ سوم). تهران: انتشارات رشد.
صفوی، ک. (1386). آشنایی با نظامهای نوشتاری. تهران: نشر پژواک کیهان.
عبدالکریمی، س. (1388). پربسامدترین فرایندهای واجی در زبان آلمانی. پژوهش زبانهای خارجی، شماره 54، صص: 107-89.
گلّهداری، م. (1387). تحلیل خطاهای نوشتاری زبانآموزان غیرایرانی. مجموعه مقالات سمینار آموزش زبان فارسی به غیرفارسیزبانان (صص: 353-343). تهران: کانون زبان ایران.
مشکوهالدینی، م. (1379). توصیف و آموزش زبان فارسی. مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی.
میردهقان، م. (1380). آموزش زبان فارسی به اردوزبانان و زبان اردو به فارسیزبانان. تهران: انتشارات بینالمللی الهدی.
هاشمزاده، م. (1387). درس املا و راهکارهای موثر در ارائهی آن. مجموعه مقالات سمینار آموزش زبان فارسی به غیر فارسیزبانان (صص: 439-423). تهران: کانون زبان ایران.
Brown, H. D. (1994). Teaching by Principles: An Interactive Approach to Language Pedagogy (2nd edition). NY: Longman.
Corder, S. P. (1967). The Significance of Learners' Errors. International Review of Applied Linguistics, 5: 161-169
Fisiak, J. (1981). Contrastive Linguistics and the Language Teacher. Oxford: Pergamon Press Ltd.
Keshavarz, M. H. (1994). Contrastive Analysis and Error Analysis. Tehran: Rahnama publications
Keshavarz, M, H. (1999). Contrastive Analysis, from Theory to Practice. Tehran: Rahnama Publication.
Ziahosseiny, S, M. (1994). Contrastive Linguistics. Tehran: Islamic University Press.